babyphotographystudio

babyphotographystudio - صفحه 8

<-PostAuthor->
babyphotographystudio

سنسور دوربین چیست ؟

قلب هر دوربین دیجیتال سنسور تصویر آن است. سنسور تصویر، قطعه‌ای است که نور را به سیگنال‌های الکترونیکی تبدیل می‌کند. از طریق این سنسور است که دوربین شما تصویر را به صورت دیجیتالی ذخیره می‌کند. به جز دوربین های عکاسی دیجیتال در آتلیه بارداری، از این قطعه در دیگر ابزارهای تصویربرداری هم استفاده می‌شود. الگوهای نوری بازتابیده شده یا ساطع شده از اشیا بر روی سطح سنسور تأثیر می‌گذارد و باعث ثبت تصاویر می‌گردد.

انواع سنسور دوربین برای عکاسی بارداری

در حال حاضر سه نوع تکنولوژی بخش عمده سنسورهای تولید شده برای دوربین‌های دیجیتال را در بر می‌گیرد.

  • سنسورهای سیماس یا نیم‌رسانای اکسید فلزی مکمل (CMOS)
  • سنسورهای سی‌سی‌دی یا دستگاه جفت‌کننده بار (CCD)
  • سنسورهای Foveon

سنسورهای تصویر یا از نوع CCD(مخفف Charged Couple Device) است و یا CMOS (مخفف Complementary Metal Oxide Semiconductor) و یا تکنولوژی جدید سنسور تصویر مستقیم Foveon X3 .
هردوی سنسورها CCD و CMOS در اواخر دهۀ ۱۹۶۰ و اوایل دهۀ ۱۹۷۰ میلادی وارد بازار شد. سنسور CCD به طور مشخص برای استفاده در دوربین ساخته شده است، درحالیکه فن‌آوری ساخت سنسورهای CMOS ابتدا در موارد دیگر مثل ساخت تراشه‌ها در کامپیوتر هم به کار می‌رفت.

cmos-ccd

تفاوتهاي سنسورهاي CCD و CMOS
تفاوت اصلی این سنسورها این است که در سنسورهای CCD، همۀ پیکسل‌های روی سنسور دوربین، نور دریافتی را به لبۀ تراشه می‌رساند تا از آنجا منتقل شود. اما در سنسورهای CMOS، تک تک پیکسل‌ها خودشان کار انتقال را انجام می‌دهند.
سنسور CMOS نسبت به سنسورهای CCD در خواندن تصویر سریعتر است. ساخت این سنسورها راحت‌ تر و هزینه ساخت آن هم کمتر است. یکی از دلایلی که باعث کاهش قیمت دوربین‌های دیجیتال شده، استفاده از سنسورهای CMOS است. این سنسورها ابتدا در دوربین‌های دیجیتالی ارزان‌قیمت استفاده می‌شد اما با پیشرفت تکنولوژی و افزایش دقت آنها، اکنون از این سنسور در دوربین‌های پیشرفته و گران‌قیمت هم استفاده می‌شود. این نوع سنسور دوربین نیاز به قطعات کمتری در کنار خود دارد و برق/شارژ کمتری هم مصرف‌ می‌کند.
سنسور CCD دارای حساسیت بیشتری در نور کم است و باعث می‌شود تصاویر بهتری در نور کم تولید کند. هنگام استفاده از این سنسورها اگر منبع نور یا جسمی نورانی، مثل چراغ یا نور خورشید داخل کادر باشد، احتمال دارد که در بالا و پایین سوژه خط‌های عمودی ایجاد شود. البته در نوع خاصی از سنسورهای CCD این ایراد برطرف شده است.
با اینکه هزینه ساخت سنسور CMOS از CCD کمتر است اما این اختلاف هزینه تأثیر زیادی در قیمت دوربین ندارد، اما از نوع سنسور مهمتر، اندازه سنسور دوربین است.
به طور کلی هرچه سطح سنسور بزرگ¬تر باشد، کیفیت تصویر هم بهترخواهد شد. اندازه سنسور در بیشتر دوربین‌¬های کامپکت موجود در بازار، مستطیلی با ابعاد حدود ۴ در ۴ میلی¬متراست و در بعضی دوربین¬‌ها به ۶ در ۴ میلی¬متر و یا بزرگ¬ترهم می¬‌رسد.
اندازۀ سنسور گاهی نیز به¬ صورت عددی کسری با صورت ۱ و مخرج بین ۲ تا حدود ۴ اینچ نشان داده می‌شود. واضح است که هر چه مخرج این کسر کوچک¬تر باشد، سطح سنسور بزرگ¬تر و در نتیجه کیفیت تصویر بهتر خواهد بود.
این که کدام یک از این سنسورها از دیگری بهتر است، موضوع بحث همیشگی کارشناسان عکاسی است، اما واقعیت این است که پاسخ قطعی برای این سوال وجود ندارد، بنابراین همچنان اندازۀ سنسور مهم¬تر از نوع آن است

منبع:

گوگل

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 28 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : يکشنبه 20 اسفند 1396 | 17:22 | نویسنده : آتلیه کودک |

ساختار دوربین عکاسی

شناخت ساختار دوربین عکاسی وابسته به شناخت اجزای اصلی آنست. بطور کلی دوربین عکاسی کودک از دو قسمت اصلی تشکیل شده است : لنز و بدنه

لنز مسئول تشکیل تصویر است و بدنه هم مانند یک اطاق تاریک عمل میکند که تصویر در داخل آن تشکیل میشود. بدنه در خود صفحه ی حساس عکاسی را جای داده که مسئول ثبت تصویر تشکیل شده است. صفحه ی حساس در دوربینهای عکاسی دیجیتال حسگر یا سنسور نامیده میشود و در ساختار دوربین عکاسی فیلمی، همان فیلم عکاسی است.

از آنجا که دوربین هایSLR معمولترین و کاملترین دوربین های عکاسی هستند، آشنایی بیشتر با آنها برای آشنایی با سایر دوربینهای عکاسی نوزاد ضروری بنظر میرسد و در ابتدا به معرفی این نوع دوربین خواهیم پرداخت.

اصطلاح Single Lens Reflex ) SLR ) که به معنای دوربین تک لنز بازتابی است ، در مقابل دوربینهای دو لنزی بازتابی که نسلی قدیمیتر از دوربینهای عکاسی میباشند وضع شده . دوربین های دولنزی، همانطور که از نامشان پیداست، دارای دو لنز هستند که یکی از این دو لنز، بالاتر قرار دارد و تصویر را بوسیله آیینه ای بازاویه 45 درجه ، برروی منظره یابی که دربالای دوربین قرار دارد، منعکس میکند تا عکاس بتواند کادر بندی و فوکوس را انجام دهد و لنزی دیگر نیز تصویر را روی فیلم عکاسی می اندازد.

ساختار دوربین عکاسی

دوربین های دو لنزی

یکی ازعیوب این سیستم آن است که تصویری که عکاس از طریق منظره یاب می بیند کمی با تصویری که روی فیلم می افتد، از لحاظ کادربندی تفاوت دارد و هرچه سوژه به دوربین نزدیکتر شود، این اختلاف بیشتر محسوس میگردد . بعلاوه تصویر روی منظره یاب معکوس است، یعنی وقتی سوژه به سمت چپ حرکت میکند، تصویر درون منظره یاب بسمت راست حرکت میکند و یا مثلا اگر دوربین به بالا حرکت داده شود، تصویر به سمت پایین حرکت میکند و این مسئله کادربندی سریع را بامشکل مواجه میکند.برای حل این مشکات دوربین SLR طراحی شد و همانور که از نامش پیداست، این نوع دوربین تنها یک لنز دارد که هم تصویر را روی فیلم می اندازد و هم به منظره یاب انتقال میدهد. این عملکرد دوگانه از طریق حرکت سریع آینه ای که در پشت لنز قرار داده شده میسر میشود. بدین معنا که بطور معمول، آینه بازاویه 45 درجه در پشت لنز قرار گرفته و تصویر حاصل از لنز را به سمت بالا منعکس میکند تا به منظره یاب برسد. ولی در لحظه عکاسی و با فشردن دکمه شاتر، آینه برای کسری از ثانیه ( برحسب سرعت عکاسی) بالا رفته و از سر راه نور کنار میرود تا تصویر روی فیلم بیفتد و عمل ثبت عکس انجام شود و سپس آینه بجای خود باز میگردد. اینکار توسط فنر و در مدلهای پیشرفته تر توسط موتوری کوچک انجام میشود.

اما برای اصلاح معکوس بودن تصویر منظره یاب، در دوربین هایSLR از نوعی منشور پنج وجهی ( Pentaprism ) استفاده شده است( در مدلهای ارزانقیمت از Pentamirror استفاده میشود ) . این منشور، تصویر را در دوجهت افقی و عمودی میچرخاند بطوریکه تصویری که در منظره یاب دیده میشود هم جهت با سوژه واقعی است بعلاوه به کمک این منشور، تصویر به سمت عقب دوربین منعکس میشود و بهمین خاطر دیگر نیازی نیست که عکاس دوربین را پایین نکاه داشته و از بالا در منظره یاب نگاه کند بلکه ازپشت دوربین و درحالیکه منظره یاب را به چشم نزدیک کرده تصویر را بوضوح می بیند.

pentaprism عدسی دوربین

ساختمان دوربین dslr

لنز

لنز مچموعه ای از عدسی هاست و وظیفه آن ایجاد تصویری دقیق برروی فیلم ( یا حسگر در دوربینهای دیجیتال ) است

لنز دوربین عکاسی

دیافراگم

در داخل لنز دریچه ای بنام دیافراگم قرار دارد که عملکردی همانند مردمک چشم دارد و با کم و زیاد شدن قطر آن، میزان نور ورودی به دوربین تنظیم میشود

از دیگر اجزایی که شناخت آنها برای فهم عکاسی لازم است ، سنسور یا حسگر میباشد. حسگر در واقع جانشین فیلم در دوربینهای آنالوگ است و همانند فیلم وظیفه نهایی دوربین را که ثبت عکس محسوب میشود برعهده دارد. با برخورد پرتوهای نور به حسگر، سیگنالهای الکتریکی ایجاد و به پردازشگر ( Image Processor ) فرستاده میشوند تا در آنجا تبدیل به دیتاهای دیجیتال شوند و در نهایت در کارت حافظه دوربین ذخیره شوند. همانطور که ذکر شد در دوربینهای فیلمی، این مراحل در فیلم عکاسی انجام میشود و دوربینهای فیلمی فاقد پردازشگر و کارت حافظه هستند. ( ابعاد حسگر از پارامترهای مهمی است که در کیفیت عکس، زاویه دید لنز و عمق میدان موثر است .

شاتر

شاتر نیز یکی دیگر از اجزاء مهم دوربین است. شاتر عبارت است از پرده ای فلزی ( و یا پارچه ای ) که جلوی فیلم یا حسگر قرار گرفته و مانع رسیدن نور به فیلم یا حسگر میشود مگر زمانیکه عکاس دکمه شاتر را میفشارد تا عکاسی کند. در این زمان، آینه بالا میرود، شاتر باز میشود و نور به فیلم یا حسگر میرسد . مدت زمانیکه شاتر از جلوی حسگر کنار میرود تا نور به حسگر برسد بیانگر سرعت عکاسی است. مثلا اگر سرعت را روی 1000 ( 1000/1 ثانیه ) قرار دهیم ، شاتر برای 1000/1 ثانیه از جلوی حسگر کنار میرود تا نور به حسگر برسد. هرچه نور محیط کمتر باشد بایستی این زمان طولانیتر شود و بالعکس. در واقع مدت زمانیکه نور به حسگر میرسد توسط شاتر و میزان نوری که به حسگر میرسد توسط دیافراگم تعیین میشود.

منبع:

گوگل

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 27 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : يکشنبه 20 اسفند 1396 | 17:21 | نویسنده : آتلیه کودک |

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

همه با مدل ها کار نمی کنند. عکاسان زیادی هستند که کارشان عکاسی از مردم عادی است، باید کاری کنیم که مانند مدل ها به نظر برسند. پس چگونه وقتی آن ها تجربه ژست گرفتن و کنترل صورتشان در مقابل دوربین را ندارند این کار را انجام می دهید؟

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند
در ادامه به هفت نکته ای اشاره می کنیم که به شما کمک می کنند به سوژه های پرتره خود حسی مدل گونه دهید.

۱. ژست دادن به مو

ما عموما به مو به عنوان قسمتی از بدن که قابل کنترل است نگاه نمی کنیم، ولی واقعا ممکن است! اگر از سوژه ای با موهای بلند عکاسی می کنید، موی بد اولین چیزی خواهد بود که در عکس در آتلیه عکاسی به نظر بیننده خواهد رسید. قانونی وجود ندارد که چه ظاهری بهترین است. هر شخص با مدل های مختلف مو، متفاوت می شود.

اجازه دهید فرض کنیم که مشغول یک جلسه پرتره ساده بدون حضور آرایشگر مو و صورت هستید. اولین چیز که باید در خاطر داشت این است که موهایی که روی شانه ها می ریزند، خیلی بد به نظر خواهند رسید. پنج کار دیگر می توان با مو ها انجام داد که در عکس زیر (شماره ۲ به بعد) مشاهده می نمایید.

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند
به هر قیمتی که شده باید جلوی موها روی شانه ها (شماره ۱) را گرفت. تمام مدل های موی دیگر بسته به ظاهر و حالتی که می خواهید ایجاد کنید، به نسبت مناسب ترند. دلیل اینکه من از مو در هر دو جهت (حالت ۴ و ۵) عکس گرفتم این هست که به طور طبیعی موی یک شخص در یکی از این دو جهت بهتر به نظر خواهد رسید.

برای این مطلب آموزشی من مدل موی شماره ۶ را انتخاب کردم، چراکه صورت نمایان تر است و می توانیم آموزش ژست را بهتر منتقل کنیم.

۲. چانه (یا گوش ها) را جلو بکشید

وقتی فردی در حالت معمولی و ریلکس ایستاده، یا حتی مستقیم ایستاده تا ژست خوبی داشته باشد، قسمت خیلی کوچک شلی در زیر چانه اش ایجاد می گردد، فرقی هم ندارد که چقدر پوستشان صاف باشد. اگر به آن ها بگویید چانه شان را جلو بدهند، چانه شان را سمت شما می دهند، که این کار صورتشان را بالا می برد و کار با عکاسی از سوراخ بینی آن ها تمام می شود. (جذاب نیست) در عوض، به مدل خود بگویید تا گوش هایش را جلو بدهد.

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

این عکس قبل و بعد از اینکه به آن ها بگویید گوش هایشان را جلو بدهند را شرح می دهد.

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

مانند مثال قبل ولی نمایش از پهلو. گاهی من به این کار «لاک پشتی» می گویم، چراکه آن ها حس یک لاک پشت را خواهند داشت که از پوسته اش بیرون می آید. این کمی ناراحت یا غیر طبیعی است، اما نتیجه کار ارزشش را دارد.

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند
تکنیک مشابه با یک مدل مرد. او خیلی ورزشکار و اندامی بود، اما طرز ایستادن طبیعیمان خیلی فوتوژنیک (خوش عکس) نبود.

۳. بازو را بالا بکشید

وقتی اشخاص طبیعی می ایستند، کار دیگری که انجام می دهند ایستادن با بازو های چسبیده به دو طرف بدنشان است. این مشکلات متعددی را سبب می شود. اول اینکه، آن ها را در عکس خامکار و ناراحت نشان می دهد. دوم اینکه، بازو روی پیچ کمر قرار می گیرد. این به بازو فشار آورده و باعث می شود بزرگ تر به نظر برسد.

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

برای حل این مشکل می توانید از مدل بخواهید بازویش را چند سانتیمتر بالاتر آورده تا «معلق» شده و به او فشار نیاورد. کار دیگری که می توانید انجام دهید این است که به دست آن ها ژستی دهید که بازو در موقعیت متفاوتی قرار گیرد، مثلا دستشان را به کمرشان بزنند. خط قرمز در عکس فوق نشان دهنده سایز بازو در حالت ژست دار و بدون ژست مدل است. می توانید به راحتی مشاهده کنید که چقدر بازوی مدل وقتی ژست گرفته کوچکتر شده است.

۴.فضای اطراف کمر را باز بگذارید

همه دوست دارند لاغر به نظر برسند. کاری که می توانید انجام دهید این است که از کمرشان بدون هیچ چیز اضافی عکس بگیرید. منظور من این است که پیچ کمر آن ها را ایزوله کنید تا همانطور که هست دیده شود. من از مدلم خواستم که دو دستش را به کمر بزند. عکس سمت چپ حالت بدون ژست مدل است. دست سمت چپ مدل از کمر فاصله و فضایی ندارد، پس به سایز او اضافه کرده است. وقتی از او بخواهیم که دستش را کمی از بدنش فاصله دهد، می توانید فضای ایجاد شده را ببینید، در نتیجه کمر از لحاظ بصری با المان اضافه ای محاصره نشده است. آتلیه نوزاد

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

خط قرمز عرض بصری سوژه را از عکس اول نشان می دهد. این خط در عکس دوم تکرار شده و نشان می دهد که بازو چقدر به عرض اضافه می کند. این قانون فقط برای بازو کاربردی نیست. هر چیزی در پیش زمینه که باعث شود سوژه بزرگتر به نظر برسد یک مزاحم است. مثال هایی که می توان زد: آدم های دیگر، تنه درختان، پایه های چراغ ها هستند.

۵. شانه ها را بچرخانید

این یک نکته ساده ولی مهم است. اگر سوژه مستقیم رو به دوربین بایستد، بزرگتر (از لحاظ سایز) به نظر خواهد رسید. وقتی از یک بازیکن فوتبال یا رئیس یک شرکت بزرگ عکاسی می کنید، شاید این ژست بدی نباشد، ولی برای یک پرتره و به تصویر کشیدن زیبایی مناسب نیست. با چرخاندن سوژه، آن ها در مقابل دوربین لاغر تر به نظر خواهند رسید.

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

خط قرمز عرض کامل سوژه را وقتی که مستقیم رو به دوربین ایستاده نشان می دهد. چرخشی کوچک به یک طرف، در حالی که سوژه هنوز رو به دوربین است، او را لاغر تر نشان می دهد.

۶.قسمت های سفید چشم را نشان نده

وقتی می خواهید حالتی دراماتیک ایجاد کنید و از سوژه می خواهید به دوربین نگاه نکند، به آن ها نگویید «به آن سو نگاه کنید». به آن ها جسمی پشت سرتان را نشان دهید تا بنگرند تا بتوانید مسیر چشمشان را کنترل کنید.

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند
در عکس اول، به مدل گفتم به دری که کنارمان بود نگاه کند. می توانید بیشتر سفیدی چشم او را ببینید، که جالب نیست. شما می خواهید قسمت رنگی چشم را به تصویر بکشید. من از او خواستم به پنجره ای که کنار در بود نگاه کند. این تغییر کوچک در مسیر چشم ها باعث شد قسمت رنگی چشم بهتر دیده شود، از سفیدی چشم خلاص شدیم، و پرتره جذاب تر شد.

۷. نگذارید بینی صورت را قطع کند

این نکته کمی پیچیده، اما مهم است. وقتی نمی خواهید سوژه مستقیم نگاه کند، از او می خواهید بچرخد. فرض کنیم که یک عکس تمام رخ نمی خواهید و یک طرف صورت را می خواهید، آن ها به اندازه یک چهارم خواهند چرخید و هر دو چشمشان در کادر است. اگر یک خط فرضی از بالا تا پایین صورت رسم کنید، این خط نباید با بینی قطع شود.

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

اگر خیلی بچرخند و بینی این خط (فرضی) را قطع کند، این انحنای طبیعی صورت را «می شکند». این باعث ایجاد افکتی «پینوکیویی» شده و بینی را بلند تر نشان می دهد. باید از مدل بخواهید که چرخش را به آرامی انجام دهد تا زمانی که بتوانید بین انتهای بینی (نوک بینی) و صورت او فضایی را مشاهده کنید.

ج. جمع بندی

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

نکاتی که مطرح شدند را در لیست زیر خلاصه می کنیم
  • مو پشت یک شانه، جلوی دیگری است
  • چانه جلو داده شده
  • بازو از پهلو فاصله داده شده
  • پیچ کمر هیچ المان بصری عریض کننده ای ندارد
  • شانه ها چرخیده اند
  • قسمت رنگی چشم نسبت به سفید بیشتر دیده می شود
  • بینی خط فرضی صورت را نمی شکند

منبع:

برترین ها


برچسب ها: آتلیه بارداری , عکاسی بارداری , عکس بارداری , آتلیه عکاسی بارداری , بهترین آتلیه بارداری , آتلیه بارداری شهرک غرب ,

[ بازدید : 35 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : چهارشنبه 9 اسفند 1396 | 11:49 | نویسنده : آتلیه کودک |

استفاده خلاقانه از سرعت شاتر در عکاسی

فارنت: سرعت شاتر از نگاه عکاسان تازه‌کار، مشکلی است که باید حل کرد. اما در واقع این‌طور نیست و باید گفت که سرعت شاتر ابزاری است که با استفاده از آن می‌توان به عکس‌هایی بهتر و خلاق‌تر دست یافت.

تکنیک‌هایی برای استفاده خلاقانه از سرعت شاتر در عکاسی
در این مقاله ما قصد داریم مسائل پایه‌ای که باید در مورد سرعت شاتر بدانید را مطرح کرده و با معرفی چند تکنیک به شما آموزش دهیم که چگونه از آن استفاده خلاقانه بکنید.

سرعت شاتر چیست؟

سرعت شاتر، به صورت ساده شده مدت زمانی است که شاتر باز می‌ماند تا نور به سنسور دوربین برخورد کرده و تصویر شکل بگیرد. هر قدر شاتر را بیشتر باز نگه دارید، اجازه ورود نور بیشتری به دوربین را داده و تصویر شما پر نور‌تر خواهد شد.

اما باز ماندن شاتر بیش از کسر کوچکی از ثانیه، پیامدهایی را در پی خواهد داشت. در مدت زمانی که شاتر باز است دوربین باید کاملاً در جای خود ثابت باشد، در غیر این‌صورت تصویر محو خواهد شد. در صورت عدم استفاده از سه پایه و یا دیگر تجهیزات ثابت کننده دوربین، حداقل سرعت شاتر باید ۱/۶۰ ثانیه باشد. هر قدر این سرعت رو به آهسته‌تر شدن برود، تصویر و سوژه‌های شما به محوی می‌گرایند.

سرعت شاتر بر مبنای کسری از ثانیه بیان می‌شود. اگر سرعت شاتر روی ۱/۶۰ باشد (ممکن است با ۶۰ هم بیان شود) به معنی آن است که هنگام گرفتن عکس، شاتر به مدت ۱/۶۰ ثانیه اجازه برخورد نور به سنسور را می‌دهد. اکثر دوربین‌ها سرعت شاتری بین ۱/۴۰۰۰ ثانیه (در سریع‌ترین حالت آن) تا ۳۰ ثانیه (در آهسته‌ترین حالت آن) دارند. علاوه بر این اغلب دوربین‌ها حالتی هم با عنوان bulb دارند که به کاربر اجازه می‌دهد تا با فشردن دکمه شاتر به مدت زمان دلخواه شاتر را باز نگه دارد.

سرعت شاتر باید به میزان لازم سریع باشد

یکی از مسائلی که شما به عنوان یک عکاس با آن طرف هستید این است که مطمئن شوید که سرعت شاتر شما به میزان کافی سریع است. اگر از سه پایه استفاده کنید، سریع بودن شاتر چندان مطرح (عکاسی بارداری) نیست و می‌توانید آن را به مدتی طولانی (گاهاً چند دقیقه) باز بگذارید. اما اگر دوربین را در دست بگیرید و عکاسی کنید، در سرعت شاتر‌های کند، لرزش دست شما به تصویر منتقل می‌شود و باعث محو شدگی کلی در عکس می‌شود. آتلیه بارداری

اما بحث اینجاست که وقتی می‌گوییم سریع، یعنی چقدر سریع؟ برای کمک به رسیدن به پاسخ این سوال، چیزی با عنوان «قانون متقابل» وجود دارد. این قانون می‌گوید که سرعت شاتر در تقابل با فاصله کانونی است. شاید به نظر پیچیده بیاید، اما نگران نباشید مسئله ساده‌تر از این حرف‌ها است. کافیست عدد یک را بر روی عدد فاصله کانونی لنز خود بگذارید، این عدد حداقل سرعت شاتر شما می‌‌باشد. به عنوان مثال لنز شما بر روی فاصله کانونی ۶۰ میلی‌متر است؛ کافیست سرعت شاتر شما ۱/۶۰ یا سریع‌تر باشد. حالا اگر زوم کنید و فاصله کانونی شما بر روی ۲۰۰ میلی‌متر قرار بگیرد، باید سرعت شاتر شما ۱/۲۰۰ یا بیشتر از آن باشد (در نظر داشته باشید که این اعداد برای سنسورهای اندازه APS-C بیان شده‌است) . در صورت آهسته‌تر بودن سرعت شاتر شما از این عدد، باید از سه پایه استفاده کنید و یا اینکه با باز کردن دیافراگم و بالا بردن حساسیت دوربین، سرعت شاتر را به میزان لازم برسانید.

تکنیک‌هایی برای استفاده خلاقانه از سرعت شاتر در عکاسی

مسئله بعدی‌ای که احتمالاً با آن روبرو می‌شوید این است که چگونه سرعت شاتر خود را تغییر دهید. روش فیزیکی تغییر سرعت شاتر بسیار ساده است و آن هم با چرخاندن گرداننده مخصوص سرعت شاتر در بالای دوربین انجام می‌شود. اما مسئله بسیار مهم این است که در حالت دستی (Manual) چگونه سرعت شاتر را به میزان مناسب آن برسانیم.

اگر از سرعت شاتر بالا و سریع استفاده کنید، شاتر شما به مدت زمان بسیار کمی باز خواهد بود، در نتیجه عکس شما نور کمتری برای ثبت خواهد داشت. بنابراین در صورت عدم تغییر سرعت شاتر، عکس شما اصطلاحاً «کم نور» یا «Under expose » خواهد شد. در صورتی که از سرعت شاتر مناسب‌تر استفاده کنید، نور کافی برای تشکیل تصویر فراهم می‌شود. اما اگر به سرعت شاتر خود نیاز دارید، از دو راه دیگر می‌توانید این کمبود نور را جبران کنید:

۱ – باز کردن دیافراگم: دیافراگم دریچه‌ای است که اجازه عبور نور را به دوربین می‌دهد. دیافراگم‌های بازتر، اجازه ورود نور بیشتری را به دوربین می‌دهند. با بازکردن دیافراگم به میزان یک پله، نور وارده به دوربین را دو برابر می‌کنیم، در حالی که همچنان سرعت شاتر ما ثابت است. البته درنظر داشته باشید که دیافراگم‌های بازتر، عمق میدان کم‌تری ایجاد می‌کنند و این ممکن است خلاف خواسته شما باشد.

۲ – بالا بردن حساسیت (ISO) : حساسیت یا همان ISO استانداردی است برای تعیین میزان حساسیت سنسور دوربین به نور. میزان حساسیت قابل تغییر بوده و اعداد حساسیت بالا، باعث حساس‌تر شدن سنسور به نور می‌شوند. بنابراین، می‌توان با بالا بردن حساسیت، کمبود نور را جبران کرد. البته بالا بردن حساسیت به بهای بالا رفتن نویز در عکس‌های شما تمام خواهد شد. هرچه حساسیت بالاتر رود، نویز بیش‌تری در عکس خواهید داشت.

روش‌های مختلفی برای افزایش نوردهی دوربین جود دارد. می‌توانید با انتخاب یکی از این متدها، ضمن حفظ سرعت شاتر مورد نظر خود، نور مورد نیاز دوربین را نیز تامین کنید.
9Xh);استفاده خلاقانه از سرعت شاتر

حالا که به درک مختصری از سرعت شاتر دست پیدا کرده‌اید، می‌‌خواهیم شما را با روش‌های استفاده خلاقانه از آن آشنا کنیم. انوع مختلفی از روش‌ها برای این‌کار وجود دارد و ما تعدادی از آنها را از سرعت شاتر بسیار بالا تا سرعت شاتر پایین به شما می‌گوییم.

متوقف کردن زمان

هنگام وجود حرکت‌های بسیار سریع، با استفاده از سرعت شاتر‌های بالا، قادر به متوقف کردن و ثبت کردن آن حرکت خواهید بود.

برای انجام این کار باید سرعت شاتر شما از ۱/۲۵۰ بالاتر باشد. استافده از این کار زمانی بیش‌تر به کار می‌آید که قصد متوقف کردن حرکت

منبع:

برترین ها

برچسب ها: آتلیه بارداری , عکاسی بارداری , عکس بارداری , آتلیه عکاسی بارداری , بهترین آتلیه بارداری , آتلیه بارداری شهرک غرب ,

[ بازدید : 36 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : چهارشنبه 9 اسفند 1396 | 11:48 | نویسنده : آتلیه کودک |

چطور به فرزندتان عکاسی بیاموزید

لنزک: اگر قصد تدریس یا آموزش عکاسی و مفاهیم اولیه آن را دارید این مطلب برای شماست. همه ما به فرزندان خود و عکاسی عشق می ورزیم. پس به نظر منطقی می رسد که اگر بتوانیم برای گذراندن وقت با کودکانمان از عکاسی کودک در آتلیه کودک استفاده کنیم، در این صورت با یک تیر دو نشان زده ایم.


اگر بچه های شما نیز شبیه بچه های من باشند در یک چشم به هم زدن به محض شنیدن صدای باز شدن زیپ دوربین ناگهان غیب می شوند. پس چطور از این سرگرمی لذت ببریم بدون این که تا ساعت ها و یا حتی تا پایان روز از فرزندانمان دور باشیم؟ اگر آن ها تا این حد از قرار گرفتن در مقابل دوربین شما خسته شده اند پس نوبت آن است که دوربین دیجیتال را به آنها داده و ببینید که قادر به خلق چه چیزهای جادویی هستند.

روش های تدریس عکاسی: چطور به فرزندتان عکاسی بیاموزید

شروع با مد اتوماتیک و ترکیب بندی

با این که می دانم مد عکسبرداری اتوماتیک از آن اصطلاحات مزخرفی است که در عکاسی حرفه ای جایی ندارد، اما بیایید برای یک لحظه احساسات را کنار بگذاریم. من پنج سال است که در یک کلاس عکاسی تدریس می کنم و تقریباً از این مسئله مطمئنم که اگر روش تدریس خود در کلاس را در مورد فرزند خودم اعمال کنم دیگر هرگز دوربین به دست نخواهد گرفت.

من همیشه هنگام شروع درس برای دانش آموزان تازه وارد یک نمایش انجام می دهم که در آن در حالی که در مورد سه عامل ایزو، دیافراگم و سرعت شاتر که مثلث نوردهی یک عکس را می سازند بحث می کنم، یک دوربین از سری Pentax Spotmatic ساخت ۱۹۷۲ را برداشته و کاری با آن می کنم که در دوربین های دیجیتال تک عدسی انعکاسی (DSLR) امروزی غیر ممکن است. ابتدا دوربین را باز کرده و سپس لنز آن را جدا می کنم و بعد پشت آن را باز می کنم طوری که دانش آموزان بتوانند از داخل آن ببینند که چطور شاتر در سرعت های پایین مدت طولانی تری باز می ماند.

همچنین به آن ها طرز کار حلقه دیافراگم در لنز های قدیمی را نشان می دهم و ارتباط این مفاهیم با یکدیگر را در تشکیل عکس توضیح می دهم. ما با هم از مرحله نوردهی عکس به مسائل مربوط به نورپردازی و ترکیب بندی عکس می رسیم و این یک پیشرفت منطقی است که معمولاً به خوبی جواب می دهد. اما در هر صورت روش درست در تدریس دلیلی بر جواب دادن آن روش روی فرزند خود نیست.

فرزندان ما فقط می خواهند زمان خود را با ما سپری کرده و عکس های خوبی بگیرند. در واقع آن ها در مدرسه به حد کافی روی مسائل آموزشی کار می کنند.

پس اگر شما می خواهید که آن ها به عکاسی همچنان علاقمند بمانند در این صورت باید روش خود را طوری اجرا کنید که حتی الامکان ساده و به دور از استرس باشد. هجوم مفاهیم فنی به آن ها ابدا راه خوبی نیست.

بنابراین با اینکه در کلاس روش من با توضیح مسائل فنی آغاز می شود اما در مورد فرزند خودم ابتدا شروع به توضیح ترکیب بندی کرده و مفاهیم فنی را به بعد موکول می کنم. همه ما می دانیم که ترکیب بندی یا کامپوزیشن (Composition)، شامل نحوه قرار گرفتن اشیاء در فریم تصویر است. اما با این حال در نظر داشته باشید که فرزند شما جهان اطراف را در سطح پایین تری از جزئیات می بیند.

روش های تدریس عکاسی: چطور به فرزندتان عکاسی بیاموزید

بنابراین اولین مرحله این است که دید خود را با آن ها هم سطح کرده و محیط اطراف را از چشم آن ها ببینید. حتی برای شروع کار بهتر است که دوربین های حرفه ای SLR خود را کنار گذاشته و کار خور را با یک دوربین دیجیتال معمولی و یا حتی گوشی و تبلت آغاز کنید. دوربین گوشی یک وسیله عالی برای ترکیب بندی عکس است.

یک دید زنده از محیط اطراف که هر دو با هم بتوانید آن را ببینید خیلی در مسائلی از قبیل تنظیمات دقیق عکس، زوایای مختلف از یک تصویر و حرکت دادن محدوده فریم دوربین به سمت آن چه چشمشان می بیند کمک می کند. ترکیب بندی جایی است که خلاقیت آغاز می شود. دیدن این که آن ها چطور یک فریم را ترکیب بندی می کنند می تواند به شما دیدی از ذهن آن ها داده و حتی باعث شود که از خلاقیت آن ها چند نکته یاد بگیرید.

موضوع و موقعیت

ابتدا با مسائلی شروع کنید که بیشتر از همه ذهن شما را در عکاسی خراب کرده و یا می کنند. سپس آن ها را تا جایی که می توانید از ذهن خود پاک کنید تا بهتر و با دید بازتر به مسائل نگاه کنید. هر چه بتوانید محیط بهتری برای عکاسی آن ها فراهم کنید، شانس بیشتری برای ایجاد عشق به عکاسی در وجود آن ها به وجود می آورید.

یکی از موقعیت های عالی برای شروع، عکاسی از مناظر (Landscape) و یا هر چیز دیگری که در تصویر زیاد حرکت نکند می باشد. این چیزها شامل حیوانات خانگی، اسباب بازی ها، گل ها و گیاهان و حتی شکاف پیاده رو می شود! کمک برای انتخاب مسائل نسبتا بدون استرس از دید آن ها احتمال موفقیتشان را افزایش می دهد. همچنین در نظر داشته باشید که اگر شما خلاقیت دارید پس فرزندانتان نیز معمولا به خود شما شبیه هستند. مثل بحثی که در ترکیب بندی مطرح کردم، اگر دید خود از خلاقیت را کنار بگذارید آن ها می توانند دید خلاقانه بسیار جالبی در حد خود داشته باشند.

روش های تدریس عکاسی: چطور به فرزندتان عکاسی بیاموزید

پس این دید ها را با آغوش باز پذیرفته و اجازه دهید در این سفر آن ها شما را همراه خود ببرند. زمانی که عکس هایی با دید خود از جهان اطراف گرفته و احساس راحتی بیشتری کردند، نوبت به معرفی بازی ها، چالش ها و تجارب جدید است. حالا که شما توانسته اید توجه و علاقمندی آن ها را به خود جلب کنید پس از این موقعیت به نحو احسن جهت سوق این بحث به سمت جذابیت و هیجان استفاده کنید. عکاسی از المان های خاص مانند خطوط، درها، فاصله ها، آسمان و … یک راه عالی جهت به کار گرفتن تصوراتشان و همچنین گسترش دید آن ها نسبت به محیط اطراف می باشد.

پس تکلیف نوردهی چه می شود؟

پس از این که بچه ها با بحث ترکیب بندی و انتخاب موضوع بیشتر آشنا شدند، نه تنها شروع به پرسیدن سوالاتی مانند چرا عکس هایشان خیلی تاریک و یا روشن است می کنند بلکه حتی خودشان برای این سوالات جواب هایی نیز دارند.

البته شما می توانید در اینجا بحث را فنی کرده و وارد بحث مثلث نوردهی عکس شوید اما زمانی که اصطلاحاتی مانند «عمق میدان»، «تغییر اندازه دیافراگم» و «عکسبرداری کاملاً باز» را بیان کنید خواهید دید که کودک ۸ ساله شما با نگاهی خسته کننده بزرگترین خمیازه دنیا را خواهد کشید! پس چطور باید این مباحث فنی را به شکلی غیر فنی برای کودک مطرح کرد؟ در ادامه خواهیم دید.

اتاقی را با یک پنجره ی بزرگ که با پرده ای پوشیده شده در نظر بگیرید. شما دقیقاً داخل یک دوربین شده اید! ترکیب پنجره و پرده درست مثل شاتر و دیافراگم است. حالا اگر فرزندتان با توضیح شما مسئله را فهمید که چه بهتر، ولی اگر در درک مسئله با مشکل مواجه شد او را به این اتاق وارد کرده و به صورت عملی نشان دهید.

اگر پرده را کمی باز کنم یک دیافراگم کوچک دارم. اگر پرده را خیلی باز کنم یک دیافراگم بزرگ تر دارم. اگر به صورت خیلی سریع پرده را باز و بسته کنم در این صورت سرعت شاتر من بالاست و در صورتی که آن را آرام باز و بسته کنم سرعت شاتر من پایین است. این مسائل را در حالت های زیادی مطرح کنید و به او نشان دهید که چطور انتخاب های مختلف باعث تغییر مقدار نور داخل اتاق می شود.

همچنین شما میتوانید مفهوم حساسیت سنسور به نور (ISO) را نیز با عینک آفتابی به او نشان دهید. از لحاظ فنی، ایزو مقدار نوری نیست که وارد دوربین شما می شود بلکه مقدار حساسیت دوربین شما به آن نور را نشان می دهد. پس عینک آفتابی را بگذارید و سپس بردارید که این به منزله افزایش ایزو است. شما نور اتاق را تغییر نداده اید اما مسلما زمانی که عینک را بر میدارید اتاق روشن تر می شود.

با فیلم عکاسی شروع کنید

در این بخش من تقریباً به هر دو نوع دوربین علاقه دارم. درست است که دوربین های دیجیتال با ذخیره کردن عکس در همان لحظه لذت زیادی را برایم به همراه دارند اما من همچنین طرفدار پر و پا قرص فیلم های عکاسی هستم چون چیزهای زیادی از نظم و محدودیت آن ها می توان یاد گرفت. وقتی دانش آموزان بدانند که محدودیت ۲۴ فریمی دارند دیگر عکاسی پی در پی و رگبارگونه انتخابشان نخواهد بود. در این صورت ترکیب بندی را با دقت بیشتری انجام می دهند. صبر را یاد می گیرند چون هر عکسی از تعدادشان کم می کند.

روش های تدریس عکاسی: چطور به فرزندتان عکاسی بیاموزید

من نمی گویم که شما حتماً باید با فیلم عکاسی شروع کنید اما صادقانه معتقدم یک پایه ریزی قوی بر اساس فیلم عکاسی باعث ساخته شدن یک عکاس خوب می شود. همان طور که قبلاً گفتم کار با دوربین هایی که از فیلم عکاسی استفاده می کنند چیزهایی به انسان می آموزد که در دوربین های دیجیتال وجود ندارد. شاید عبارت «از فیلم عکاسی نیز استفاده کنید» برای سر خط این مطلب مناسب تر باشد. یک مزیت دیگر در استفاده از فیلم عکاسی این است که شما به این مسئله اهمیت می دهید که عکس مهم است نه دوربین. اگر می خواهید به دانش آموزانتان عکاسی با فیلم را یاد بدهید یک راه خیلی خوب ساخت یک دوربین عکاسی است.

دو کیت آموزشی ساخت دوربین Konstruktor و Recesky TLR دو انتخاب عالی هستند. دیدن این که چطور قطعات در کنار یکدیگر قرار می گیرند فهم بهتری به دانش آموز داده و در گرفتن عکس های بهتر به او کمک می کند.

از این کار لذت ببرید

من معمولاً به عبارت «لذت ببرید» در هر مطلبی اعتقاد ندارم اما در اینجا خودم از آن استفاده می کنم. اگر من بخواهم یک نکته برای آموزش عکاسی به کودکان را به شما بگویم آن نکته این است که لذت ببرید ولی همه چیز را تحت نظر داشته باشید. عبارت «تو داری اشتباه می کنی» را کاملاً از فرهنگ لغات خود حذف کنید.

اجازه ندهید که اشتباهات و نواقص رخ دهند اما آن ها را با آغوش باز بپذیرید. به خاطر داشته باشید فرزندتان می تواند شما را مانند یک کتاب بخواند. درست لحظه ای که حس کند شما از این کار لذت نمی برید و می خواهید به او تحمیل کنید دیگر کارتان تمام است. به یاد بیاورید که خود شما در همان ۵۰ بار اولی که دوربین به دست گرفته اید یک عکاس کامل و حرفه ای نبودید. خیلی تلاش کردید. پس فرزندتان را نیز راهنمایی کنید تا تلاش کند.

نوبت شماست

آیا علاوه بر مطالبی که در اینجا خواندید، توانسته اید عکاسی را به نسل بعد از خود با روش خاص خودتان آموزش دهید؟ این روش را در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید تا همه از این بحث لذت ببریم.

منبع:

برترین ها

برچسب ها: آتلیه کودک , عکاسی کودک , عکس کودک , آتلیه عکاسی کودک , بهترین آتلیه کودک , آتلیه کودک شهرک غرب ,

[ بازدید : 26 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : چهارشنبه 9 اسفند 1396 | 11:47 | نویسنده : آتلیه کودک |

عکاسی حرفه ای تر از کودکان

مجله شهرزاد: بچه‌ها خیلی زود بزرگ می‌شوند و تنها راه ثبت روزهای شیرین کودکی‌شان گرفتن عکس و فیلم است. اگر از پدر و مادرهای‌تان بپرسید به شما می‌گویند اهمیت ثبت این لحظات چقدر زیاد است و نگاه کردن به این عکس‌ها چقدر لذت‌بخش و شادی‌آفرین است. خیلی از خانواده‌ها کودک‌شان را برای عکاسی به آتلیه کودک می‌برند اما اگر عکاسی از فرزندتان را به آتلیه محدود کنید خیلی از لحظه‌های زیبای او را از دست می‌دهید. بنابراین بهتر است اصول عکاسی از کودک را بلد باشید تا بتوانید هر جا لازم شد دوربین‌تان را آماده کنید و لحظه‌ای جاودانه از فرزندتان خلق کنید. یادتان باشد، در زندگی کوچولوی شما لحظاتی پیش می‌آید که شاید هیچ‌وقت دیگر تکرار نشود. عکاسی نوزاد


اولین‌ها را ثبت کنید

ثبت اولین‌های فرزندتان یکی از مهم‌ترین و لذت‌بخش‌ترین کارهایی است که می‌توانید انجام دهید. برای انجام این کار باید حوصله داشته باشید و دوربین‌تان همیشه آماده باشد. چیزهایی مثل اولین خنده، اولین حمام، اولین دندان، اولین قدم و اولین‌های دیگر فرزندتان بهترین سوژه برای عکاسی هستند. سعی کنید آن‌ها را از دست ندهید. می‌توانید این اولین‌ها را برای دوستان و بستگان‌تان بفرستید و بعدها از آن‌ها یک آلبوم جداگانه درست کنید و اسمش را بگذارید اولین‌ها.




صورت فرشته را ثبت کنید


کودک شما در هر سنی نیاز به یک سری عکس پرتره دارد. پرتره به عکسی گفته می‌شود که بخش زیاد آن با صورت پوشانده می‌شود و معمولا در کادر آن از بالای سر تا زیر گردن کودک مشخص است. اگر می‌خواهید از کودک‌تان عکس پرتره بگیرید، بهتر است پس زمینه ساده باشد. رنگ‌های گرم مثل قرمز عکس را شلوغ می‌کند. بهتر است به جای آنها از رنگ‌های سرد، مثل آبی استفاده کنید. رنگ‌های مختلف را امتحان کنید، شاید یک رنگ خاص بیشتر به کودک شما بیاید و با استفاده از آن رنگ در پس‌زمینه بتوانید عکس‌های زیباتری بگیرید.


کمی فکر کنید


دکورهای معمولی، عکس‌های معمولی به وجود می‌آورند. به جای اینکه بچه کنار مبل بایستد و پایه‌های بی‌ریخت مبل پس زمینه عکس او باشند، بهتر است او را روی مبل بگذارید. می‌توانید ابتکار به خرج دهید و او را کنار عروسک‌هایش، کنار قابلمه‌های آشپزخانه، توی کمد، یا جاهای خنده‌دار دیگر بگذارید و از او عکس بگیرید. چتر، کلاه، موبایل یا تلفن در کنار بچه‌ها فرم‌های زیبایی درست می‌کند. از بچه‌ها با خوراکی‌های‌شان عکس بگیرید. لباس‌های آن‌ها را درآورید و بگذارید تا می‌خواهند با خوراکی‌های‌شان خرابکاری کنند. همچنین می‌توانید از آینه استفاده کنید. رفتار بچه‌ها با آینه خیلی بامزه است. آن‌ها با دیدن آینه ذوق‌زده می‌شوند و حرکات بامزه‌ای نشان می‌دهند. به‌علاوه داشتن بچه و تصویرش در آینه خیلی زیباست. می‌توانید از همسرتان کمک بگیرید. از او بخواهید بچه را بخنداند یا با او بازی کند تا بتوانید عکس‌های متفاوتی از او بگیرید. اگر امکان‌پذیر نیست، می‌توانید جغجغه یا هرچیز دیگر مورد علاقه کودک را کنار دست‌تان داشته باشید و با تکان دادن کودک توجه او را به خودتان جلب کنید. مثلا بازی دالی، عکس‌های زیبایی می‌دهد. می‌توانید موقع عکاسی این بازی را با کودک تکرار کنید. معمولا بچه‌ها از عکاسی زود خسته می‌شوند. پس همه چیز را آماده کنید تا بهترین عکس را در دقایق اول عکاسی که بچه حوصله دارد و سرحال است بگیرید.


این نوزادهای بدقلق


همیشه در روزهای اول که فرزند شما نوزاد است شوق و ذوق بیشتری برای عکاسی از او دارید. اما چون نوزاد خواب است و حالت‌های متفاوتی به خود نمی‌گیرد، بعد از گرفتن چند عکس از او، از گرفتن عکس‌های تکراری خسته می‌شوید. اما با کمی ابتکار می‌توانید عکس‌های متفاوت و زیبایی از نوزادتان بگیرید. مثلا می‌توانید با لباس‌های مختلف یا حتی در حالت برهنه از او عکس بگیرید. مثلا می‌توانید یک کلاه خنده‌دار سرش بگذارید. غیر از حالت درازکشیده، می‌توانید آن‌ها را روی شانه کسی بگذارید و از آن‌ها عکس بگیرید. می‌توانید او را روی دست‌تان نگه دارید و کوچکی او را با بزرگی دست‌تان مقایسه کنید و از او عکس بگیرید. می‌توانید او را در سبد بگذارید، یک روبان رویش پاپیون کنید و ... این نوزاد مال شماست و ساعت‌ها وقت دارید برای عکاسی از او خلاقیت به خرج دهید. یادتان باشد موقعی که نوزاد تازه از خواب بیدار شده و در حال کش‌وقوس و خمیازه کشیدن است بهترین وقت برای گرفتن عکس‌های جالب و خنده‌دار از اوست. می‌توانید از اعضای بدن کوچکش عکس بگیرید. اندازه پای فرزندتان در مقایسه با دست شما یا وقتی با دست کوچولویش انگشت‌تان را می‌گیرد سوژه خوبی برای عکاسی به شما می‌دهد. البته فراموش نکنید که چشم نوزادان به فلاش دوربین حساس است. حتما برای عکاسی از آن‌ها فلاش را خاموش کنید و به نور طبیعی قناعت کنید.




بچه‌های قد و نیم‌قد


وقتی بچه‌ها بزرگتر می‌شوند، می‌توانید از سوژه‌های دیگری برای عکاسی از آنها استفاده کنید. مثلا از بچه به همراه شکلات، بستنی یا بادکنک عکس بگیرید. می‌توانید عینک یا کلاه بزرگترها را به آن‌ها بپوشانید و عکس بگیرید. کشتی گرفتن با پدر یا کمک کردن به مادر در کارهای خانه، سوژه‌های خوبی برای عکاسی هستند. بعضی وقت‌ها مجبور هستید از بچه‌ها به طور دسته جمعی عکس بگیرید. هماهنگ کردن چندتا بچه با هم کار سختی است. باید با حوصله آن‌را انجام دهید. می‌توانید با قول دادن جایزه یا خوراکی، بچه‌ها را به عکس گرفتن تشویق کنید. با چند دکور یا مدل ابتکاری می‌توانید عکس‌های زیادی از جمع بچه‌ها بگیرید. می‌توانید از آن‌ها بخواهید به ترتیب قد بایستند یا با هم بازی کنند. بد سلیقه‌ترین مدل برای عکاسی از بچه‌ها در این حالت این است که از آن‌ها بخواهید مستقیم بایستند. فراموش نکنید، شما به عنوان یک عکاس بیش از همه چیز باید جرات و خلاقیت داشته باشید.


قد و بالای زیبا


اگر می‌خواهید تمام اندام کودک را در عکس داشته باشید، سعی کنید او را جاهای بامزه بنشانید. کنار وسایل خانه مثل ماشین لباسشویی، کنار در اتاق، کمد، روی کاناپه یا هر جای دیگری که اندازه کودک در مقایسه با اشیا دیگر نشان داده شود. لازم نیست همیشه بچه وسط کادر باشد. کادربندی‌های مختلف را امتحان کنید. سعی کنید فرزندتان را در موقعیت کشمکش و فعالیت قرار دهید و از او عکس بگیرید. بچه‌ها در حال بازی یا شیطانی خیلی زیبا هستند. یادتان باشد هم عکس‌های عمودی را امتحان کنید هم افقی‌ها را. این را هم بدانید که لازم نیست تمام عکس‌های کودک شما تمام رخ باشد. نیم‌رخ یا سه‌رخ کودک شما هم به اندازه تمام رخ او زیباست. اگر از قد کودک عکس می‌گیرید زحمت بکشید و روی زمین بنشینید یا دراز بکشید. اینطوری کودک را کاملا از روبه‌رو نشان می‌دهید. اگر ایستاده از فرزندتان عکس بگیرید به خاطر اختلاف قد اندام او به اصطلاح دفرمه خواهد شد. خوشبختانه الان مثل سال‌های گذشته دوربین‌ها آنالوگ نیستند و نیاز نیست در فیلم عکاسی صرفه‌جویی کنید. پس از هر حالت کودکان چند عکس پشت سر هم بگیرید، بعد در کامپیوتر بهترین را انتخاب کنید و اضافه‌ها را بدون نگرانی پاک کنید.


آتلیه 20 هزار تومانی


اگر به عکس گرفتن خیلی علاقه دارید می‌توانید در خانه یک آتلیه کوچک درست کنید و از کودکتان عکس آتلیه‌ای بگیرید. نگران نباشید. این کار اصلا سخت نیست. برای داشتن یک آتلیه کافی است یک پرده سفید یا کاغذ رولی تهیه کنید. کاغذ راحت‌تر و کم‌خرج‌تر است. می‌توانید موقع عکاسی آن را با چسب به دیوار بچسبانید و بعد از عکاسی آن را جمع کنید و جایی نگهدارید. برای این‌جور عکس‌ها بهتر است کاغذ را از دیوار آویزان کنید و تا روی زمین و جایی که بچه می‌ایستد هم ادامه‌اش دهید. این‌طوری یک زمینه فوق‌العاده خواهید داشت که می‌توانید بعدها در فتوشاپ هر کاری روی آن انجام دهید. نگران نور آتلیه نباشید. شما می‌توانید با دو چراغ مطالعه نور مورد نیازتان را تامین کنید. فقط کافی است نورهای دیگر را خاموش کنید، پرده‌ها را بکشید، چراغ مطالعه‌ها را روی یک پایه بگذارید و جلوی آن‌ها را با یک کاغذ بپوشانید. به این صورت نور غیر مستقیم و یکنواختی خواهید داشت که برای عکاسی از بچه‌ها حسابی مناسب است.


نور اضافه خاموش


یادتان باشد، بهترین نور برای عکاسی از بچه، هوای ابری است. در این نور بچه اخم نمی‌کند و زیبایی نور طبیعی روی صورتش می‌افتد. فلاش ضعیف با نور نرم یا غیر مستقیم، صورت کودک را به‌اندازه کافی روشن خواهد کرد. استفاده از یک دستمال کاغذی روی فلاش به تولید چنین‌نوری کمک خواهد کرد. علاه بر زیبایی نور، نور مستقیم فلاش هم چشم بچه را اذیت نخواهد کرد. هرچه فرزند شما کوچکتر باشد باید برای عکاسی از او از نور مصنوعی کمتری استفاده کنید. حتی بهتر است در مواقعی که لازم نیست فلاش دوربین را خاموش کنید. اگر زمینه پشت اهمیت دارد و اگر به زیباتر شدن عکس می‌کند می‌توان آن ‌را کمی روشن کرد وگرنه محو یا تیره شدن آن بهتر است. بچه‌ها موقع عکاسی خیلی تکان می‌خورند. پس باید نور کافی همراه داشته باشید به خاطر این‌که بتوانید دوربین را روی سرعت بالا بگذارید تا اگر بچه زیاد تکان خورد، عکسش تار نشود.

منبع:

برترین ها

برچسب ها: آتلیه نوزاد , عکاسی نوزاد , عکس نوزاد , آتلیه عکاسی نوزاد , بهترین آتلیه نوزاد , آتلیه نوزاد شهرک غرب ,

[ بازدید : 20 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : چهارشنبه 9 اسفند 1396 | 11:47 | نویسنده : آتلیه کودک |

۷ نکته عکاسی تولد

چه روزی بهتر از تولد برای عکاسی و گرفتن عکس یادگاری.
ما چند نکته رو برای شما گرد اوری کردیم تا با استفاده از اونها بتونید عکس های قشنگتری در آلبومتون داشته باشید.
عکاسی تولد خود رو با کادرو موندگار کنید.

از لباس و زیور آلات استفاده کنید.

نکته اول رو اختصاص میدیم به پوشش، سعی کنید از لوازم ساده و زیبا استفاده کنید و از تجمل دوری کنید.
یک کلاه زیبا یا یک شال خوشرنگ میتونه به عکستون جلوه بسیار زیبایی بده،این نکته رو در نظر داشته باشید که پوشیدن لباس بیش از حد یا استفاده از زیور آلات زیاد باعث میشه شما شبیه یک جا لباسی پر از لباس و و آویز جلوه کنید. پس لطفا نکته ساده و زیبا بودن رو در نظر داشته باشید.
سعی کنید رنگ لباس هاتون مکمل هم باشن و از رنگ مکمل در عکاسی بارداری استفاده کنید.

از نور روز استفاده کنید.

اگر در فضای باز عکاسی میکنید نور طلایی غروب رو از دست ندین تا عکس هاتون شگفت انگیز بشه، از فرصت کوتاه گلدن تایم استفاده کنید.
پس زمینه بوکه جلوه بسیار حرفه ایی رو به عکستون میده.

آب و هوا را در نظر بگیرید.

اگر برای جشن تولد در آتلیه بارداری یا برای عکاسی بیرون رفتید، توجه داشته باشید، که لباس مناسب از اولین نکات ضروری ای هستش که باید رعایت بشه. چون با لباس زیبا ولی نامتناسب خیلی زود از عکاسی خسته میشید، و اشتیاقتون رو از دست میدین.

وسایل زیبا رو یادتون نره.

از وسایل ساده و جالب مثل حباب ساز، بالن های کوچک حرارتی، بادکنک های رنگی، بادبادک یا ریسه های کوچک برای خاص کردن عکستون استفاده کنید.

ریلکس باشید.

خشک و مصنوعی بودن در عکس ها یکی از نکاتی هست که اگر رعایت نشه میتونه بهترین عکساتون رو هم خراب کنه، نفس عمیق بکشید و به چیز های خوب فکر کنید. از خنده های مصنوعی پرهیز کنید، سعی کنید با ایجاد حس خوب از درون و شادی درونی لبخندتون رو ایجاد کنید.

سعی کنید سرحال باشید.

حواستون باشه خودتون و بچه ها گرسنه نباشین و از پرخوری قبل از عکاسی پرهیز کنید تا سرحال و با نشاط در عکس حضور داشته باشید.

هوای مرد خونه رو داشته باشید.

پدرها معمولا کم حوصله هستن، یا از شلوغی خوششون نمیاد. در خلوت به آنها خاطر نشان کنید که چقدر دوستدارید که تو این مهمونی سرحال باشن و در عکس ها بدرخشند.

منبع:

گوگل


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 21 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : چهارشنبه 9 اسفند 1396 | 11:46 | نویسنده : آتلیه کودک |

شش روش برای خوش عکس شدن

شبکه های اجتماعی و تب عکس انداختن باعث شده امروز همه بخواهیم ظاهر خیلی بهتری تو عکس ها داشته باشیم.تو این پست ما بهتون ۶ روش برای خوش عکس شدن را یاد میدهیم. عکاسی بارداری

۱) مشخص کردن دلیل اینکه چرا شما توعکس ها خوب (یا بد) هستید.

عکس های خودتان را بررسی کنید.کی شما در عکس هایتان خوب به نظر میایید و کی بد؟میتوانید تفاوت آن را مشخص کنید؟عکس های بقیه را بررسی کنید و بفهمید چرا خوب به نظر میرسند.
بعضی از مشکلات ممکن است این ها باشند:
-نور عکس هایتان
-چشم های نیمه بسته یا بسته
-زاویه اشتباه صورتتان
-بهترین لبخندتان را نزدن
-مسائل آرایشی مثل پرمویی،سرسیاه یا مدل مو و لباسی که برای شما مناسب نیست.

۲) تمرین کردن جلوی دوربین یا آینه

این یکی از راه های پیدا کردن بهترین زاویه یا لبخندتان است.تصمیم بگیرید سمت چپ شما بهترین است یا خیر.چهره های ما کاملا متقارن نیستند بنابراین یک طرف از طرف دیگر بهتر به نظر میرسد.سعی کنید ژست های مختلف بگیرید این باعث میشه جلوی دوربین به اینکه چطور ژست بگیرید آشنا باشید.شما باید زاویه ۴۵ درجه بگیرید تا ظاهر زیبایی داشته باشید.معمولا مدل موی شما تعیین میکند که کدام زاویه شما بهتره مخصوصا اگر مدل موی شما نامتقارن باشد. آتلیه بارداری

۳) لباس مناسب بپوشید.

لباس مناسبی که میدانید به شما می آید بپوشید.لباس هایی که برش مناسبی برای بدن شما دارد،انتخاب کنید.موقع پوشیدن لباس های طرح دار آن ها با دقت انتخاب کنید.لباس های طرح دار بسته به شکل بدن شما، ممکنه باعث بشن،بد به نظر بیایید.

طرح های کوچک باعث میشوند،عکس به هم ریخته و شلوغ به نظر بیاد.به جای پوشیدن لباس های طرح دار از سرتا پا یک تکه لباس طرح دار از کمدتان انتخاب کنید.

اگر میخواهید لاغرتر به نظربیایید از لباس های تیره و اگر لاغر هستید از لباس های روشن و سبک استفاده کنید.

مهم تر از همه پوشیدن لباسی است که در آن اعتماد به نفس دارید.

۴) طبیعی لبخند بزنید.

یک لبخند مصنوعی باعث میشود در عکس بد بنظربیایید چون انگار مجبورید و چشم هاتون لبخند نمیزند.

برای داشتن بهترین لبخندتون شما نیاز به احساسات دارید. اگر احساس کردید خوشحال نیستید به یک خاطره شادتون یا غذای مورد علاقتون فکر کنید.

با لب پایینتون بخندید این کمک میکنه لبخندتون طبیعی تر به نظربیاد.نوک زبانتان را پشت دندان هایتان قرار دهید این کمک میکنه طبیعی تر لبخند بزنید و انگار یکی از خارج از قاب سعی در خنداندن شما دارد.

در اینه تمرین کنید تا فرق بین لبخند طبیعی و مصنوعی را بفهمید.

۵) ارایش مناسب داشته باشید.

ارایش به خانوم ها کمک میکند عالی یا وحشتناک شوند.یادگیری چگونگی برجسته کردن جاهای درست صورت به شما کمک میکنه در عکس ها خوب به نظر برسید.از کانسیلر برای پوشاندن نقطه های قرمز روی صورت یا حلقه سیاه دور چشم یا قرمزی کناره های بینی استفاده کنید.به آینه نگاه کنید و چانه خود را پایین بیاورید و قسمت هایی که سایه میشود را کانتور کنید و بعد از ان روی پیشانی،بینی و چانه پودر بزنید این قسمت ها به خاطر چربیشون ممکنه براق شوند.

از خط چشم برای بهتر به نظر اومدن چشم هاتون کمک بگیرید.یکم از موهاتون رو روی گونه هاتون بریزید این باعث میشه صورتتون تخت به نظر نرسه و در اخر برای گونه هاتون یک رنگ هلویی یا مرجانی انتخاب کنید.اگر رژگونه ندارید میتونید قبل از عکس از صورتتون بشگون بگیرید!

۶) یکم موهاتون رو زنده کنید.

قبل از عکس گرفتن یکم توی موهاتون دست بکشید این باعث میشه موهاتون حجم بگیره.از محصولات حالت دهنده مو استفاده کنید.موهای خیلی مرطوب ظاهر خوبی به شما در عکس ها نمیدهند.

در مورد مدل موهایتان فکر کنید و آن هارو روی شانه هایتان نریزید در عوض موهایتان را روی یک شانه یا پشتتان بریزید.

جلوی اینه بیاستید و ببنید چه مدل مویی به شما ظاهر بهتری میدهد.

منبع:

گوگل


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 21 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : چهارشنبه 9 اسفند 1396 | 11:45 | نویسنده : آتلیه کودک |

چگونه عکس تولد حرفه‌ای داشته باشید

عکس تولد و عکاسی تولد چرا اهمیت دارند؟

اولین‌ها همیشه مهم هستند:

  • اولین جشن تولد
  • اولین هدیه‌ای که دریافت می‌کنیم
  • اولین عکس تولد

تصور کنید کوچولوی زیبای شما، بالاخره دوازده ماهِ شده و شما درحال برنامه‌ریزی برای جشنی به یاد ماندنی هستید.

مهمان‌های زیادی را دعوت کرده‌اید. فضای خانه را برای حضور آنها مهیا می‌کنید. غذا و پذیرایی با بالاترین کیفیت تهیه شده‌اند. به رسم تولدهای این روزها، جشن شما نیز تم خاصی دارد. مثلا تِم میکی‌ماوس. خاله، دایی، مادر و پدر بزرگ، عمو، عمه و باقی فامیل همه دعوت شده‌اند.

پس از این همه زحمت و تلاش، ثبت لحظه‌ها را چکار می‌کنید؟

از آنجایی که همه هیجان‌زده هستند و معمولا در این مراسم‌ها، تمرکز کافی روی ثبت لحظه‌ها نیست، شما به یک عکاس و آتلیه کودک نیاز دارید تا فقط روی ثبت خاطره‌ها تمرکز کند.

وظیفه‌ی او این است که هیچ صحنه‌ای از جشن تولد شما، ثبت نشده باقی نماند.

هم‌اکنون کادرو بیش از ۳۰۰ عکاس حرفه‌ای در دسته‌بندی‌های عکاسی نوزاد مختلف، به خدمت دارد و این عدد رو به افزایش است.

ایده‌هایی برای آماتور‌های عکاسی تولد

اگر امکان هزینه‌کردن برای عکاس اختصاصی یا خرید دوربین دیجیتال را امسال نداشتید، می‌توانید خود دست به‌کار شده و با استفاده از ایده‌های زیر، سعی کنید لحظه‌های ماندگاری را ثبت کنید.

۱. از زاویه دید پایین عکس بگیرید

پایین آوردن زاویه دید در عکاسی تولد، بسیار تأثیر گذار است. بویژه اگر عکاسی تولد کودک باشد. از آنجایی که قد کودکان کوتاه است، شما باید برای اجرای این ایده، به صورت خمیده عکاسی کنید.

۲. از بالا میز وسایل را عکاسی کنید

روی یک صندلی رفته و سعی کنید از بالا عکس بگیرید.

۳. جزئیات را شکار کنید

کاپ کیک‌های خوشمزه، پرچم‌های روی آنها و دیگر تزئینات صحنه‌های جذابی را رقم می‌زنند.

۴. عکس قبل و بعد از جشن بگیرید

یک‌بار قبل از حضور مهمان‌ها از فضای جشن عکس بگیرید. یک‌بار زمانی که در شلوغ‌ترین حالتِ ممکن قرار دارد.

۵. بزرگ‌تر ها را فراموش نکنید

ترکیب کودکان و بزرگ‌ترها را از دست ندهید. گاهی لبخندها و اشک‌های شادی، جذاب‌ترین عکس‌ها را شامل می‌شوند.

منبع

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 21 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : چهارشنبه 9 اسفند 1396 | 11:44 | نویسنده : آتلیه کودک |

۱۰ چیز که عکاس ها دوست ندارند بشنوند!

اگر دوست دارید با یک عکاس رابطه خوبی برقرار کنید، چند نکته ی زیر شما رو با طرز فکر یک عکاس حرفه ای آشنا می کنه.


کسی که پیشه‌اش عکاسی هست، یک سری جملات تکراری را کم و بیش در حین کارش می شنود، که معمولا درست نیستند و نباید به او گفته شود. شنیدن این جملات برای یک عکاس سخت هست و او رو ناراحت می کنه، اما نگران نباشید، ما چند تا از کلیشه ای ترین جملات رو برای شما آوردیم. آتلیه نوزاد


۱) “شما حق نداری در این مکان عکاسی کنی”

در ۹۰% مواقع در آتلیه کودک وقتی این حرف زده می‌شه، گوینده تصور درستی از حرفی که داره می‌زنه نداره. همیشه یادمون باشه، عکاسی کردن در مکان‌هایی که اجازه عکاسی در اون وجود نداره، آخرین کاریه که یک عکاس می خواد انجام بده. وقتی عکاسی دوربین خودش رو در آورده و شروع به عکاسی کرده، اطمینان داره که می تونه به صورت قانونی عکاسی کنه که در این مواقع شنیدن جمله‌هایی مثل “مسائل امنیتی” و “مالکیت خصوصی” دقیقن حرف‌هایی هستند که عکاس‌ها نمی‌خوان بشنون.


۲) “سلام، از من هم عکس می‌گیری؟”

عکاس‌ها بعد از مدتی بعد از شنیدن این حرف مسیر خود را به سمت دیگری منحرف می‌کنند و خیلی ساده خودشون رو به نشنیدن می‌زنند. چون یا باید عکس رو در نهایت پاک کنند یا باید با شخصی که توی عکس هست رو در شبکه های اجتماعی پیدا کنند و براش بفرستند که خب… معمولن شدنی نیست.

و این حرف یعنی کاری رو که داری انجام می‌دی متوقف کن و بیا روی عکس گرفتن از من تمرکز کن! هیچ وقت نباید فراموش کنیم، مثل هر شغل دیگری عکاس هم یک شغل هست و عکاس مشغول انجام کارش هست، همون‌طور که شما دوست ندارید بین کارتون کسی حواستون رو پرت کنه یا مزاحمتون بشه، عکاس هم همین احساس رو داره.


۳) “عکس ها رو برام می‌فرستی؟”

هیچ ایده ای دارید که این جمله چرا عکاس رو عصبانی می‌کنه؟

خوب این‌طوری بهش فکر کنید که دوربین عکاس به صورت طبیعی یا خدادادی بهش داده نشده! بلکه زحمت کشیده و وسیله کارش رو خریده، وقتی عکاس این جمله رو می‌شنوه که این عکس رو برام بفرست معمولا این فکر تو سر عکاس‌ها شکل می‌گیره که “چرا که نه؟من برای خرید این دوربین هیچ زحمتی نکشیده‌ام، مجانی همراهم بوده، البته که باید مجانی هم برای شما عکس‌هایی که می‌گیرم رو بفرستم!!

اشتباه برداشت نکنید، همه دوست دارند عکس‌هاشون رو با دوست‌هاشون به اشتراک بگذارند، هرچند که خوشبختانه همه معمولن هزینه عکس‌ها رو پرداخت می‌کنند(!!)، اما زمانی که عکاس کسی رو نمی شناسه یا به سختی می شناسه، خواستن عکس‌ها به صورت مجانی، گذشتن از خط قرمزهاست.

پس اگر عکاسی که بهش این حرف و می‌زنید حرفه‌ایی هست و عکس شما عکس خوبی هست، این حق طبیعی عکاس هست که درخواست هزینه عکسش رو از شما داشته باشه، ولی شاید ازتون طلب هزینه نکنه، پس این شما باشید که بهش تعارف کنید.


۴) “منم برای عکست یک ایده دارم … “

اگر عکاس نیستید و به هر دلیلی دارید این مطلب و می‌خونید، لطفن و خواهش این چند نکته رو به عنوان یک درخواست خیلی مهم برای همکاری با عکاس‌ها ببینید.

  • همه عکاس‌ها، ایدها و ژست‌های مورد نظرشون رو با دقت و حساسیت بالا انتخاب کرده‌اند.
  • تجربه نشون داده وقتی که عکاس سر تسلیم پایین می‌آورد و عکس رو به روشی که بقیه می‌خواهند می‌گیرد، نتیجه خیلی نامناسب از آب در می‌آید.
  • صادقانه بگویم، گاهی اوقات اشکالی ندارد که شما ایده را بدهید به عکاس، اما در اکثر مواقع ایده‌ایی که برای عکاسی ارائه می‌شود ناب نیست، و معمولا قبلا جایی دیده شده است، و حتا شاید خیلی ضایع و کلیشه‌ایی هم باشد.
  • هیچ کس در هیچ شغل و کسبه‌ایی دوست ندارد بهش گفته شود چطور و چگونه کارش را انجام دهد.

به عکاس اطمینان کنید و بدونید که کارش رو بلده انجام بده، باید دستش رو باز بذارید اجازه بدید به عکسی که می‌خواد برسه، برای همینه که عکاس حرفه‌ایی پیش شماست، وگرنه ژست‌های کسل کننده و لبخندهای مصنوعی احتیاجی به عکاس حرفه‌ایی نداره.

۵) “می شه همه عکس ها رو بهم بدی؟ …”

نه، نمی‌شه.

دلیل منطقی ای وجود داشته اگر بعضی از عکس ها به شما داده نشده. اون‌ها به اندازه کافی خوب نبودند و یا عین همون عکس‌هایی هستند که در نهایت به شما داده شده‌اند.

مجوعه عکس‌هایی که در نهایت به شما داده می‌شود، انتخابی از بهترین عکس‌هایی است که از شما گرفته شده است. اگر همه عکس‌ها به شما داده شود، عکس‌‌هایی که به نتیجه مطلوب نرسیده‌اند، کیفیت کلی مجموعه‌ایی که به شما داده شده را پایین می آورد و از اعتبار عکاس هم به همان اندازه کم می کند.

به عکاس اعتماد کنید، عکاس بهترین عکس‌ها را به شما تحویل می دهد.


۶) “دوست ندارم کسی ازم عکس بگیره!

ما هم درک می کنیم، بعضی از افراد به هر دلیلی دوست ندارند عکسشون گرفته بشه، اگر شما جزو این دسته هستید از دوربین دوری کنید.

اما نرید پیش عکاس و بهش بگید از من عکس نگیر!!

عکاس مجبوره قابش رو ببنده و کادری که باید تحویل بده رو بسازه، لذا به حرف شما گوش نمی کنه.

در هر رویدادی حداقل یک نفر هست که دوست نداره عکسی ازش ثبت بشه، می‌تونید این و با عکاس درمیون بذارید، اما توجه داشته باشید که عکاس سفارش گرفته و کاری که ازش خواسته شده رو داره انجام می‌ده، اگر از اون خواسته شده باشه که از تمام افراد حاضر عکاسی کنه، او این کارو باید انجام بده.


۷) “شما باید یک دوربین حرفه‌ایی تر داشته باشی”

واقعن حرفی اشتباه‌تر از این هست که به عکاس گفته شود؟ نمی‌دونم، فکر نمی‌کنم باشه. عکاس ابزار کار خودش رو به خوبی می‌شناسه، اگر شما اطلاعات خیلی زیادی دارید و حساسیت بالایی دارید، موقع سفارش کارتون باید دقیقا ابزاری رو که می‌خوایید درخواست کنید.


۸) “می‌شه این عکس رو برام ویرایش کنی؟”

این حرف هم مثل بعضی حرف‌های دیگه است که عکاس نشنیده می‌گیره و بیشتر وقت‌ها با خودش میگه “من عکاسم، نه جادوگر“.

بیشتر افراد تصور می‌کنند ویرایش عکس به آسونی بشکن زدنه، اما وقتی با نرم‌افزارهای مربوطه آشنا باشید، می‌بینید که واقعن به این آسونی نیست.

وقتی عکاس از ابتدا کارش رو به درستی انجام داده، برداشتن سیاهی‌های دورچشم، چروک‌های پوست، لکه‌ها و چیزهای دیگه، کار غیر عُرف برای عکاس حساب می‌شه.

حرف من‌ رو اشتباه برداشت نکنید، برای عکاس اشکالی نداره که لکه‌ها و چروگ‌هارو برداره، اما زمانی که تخصص ها کنار گذاشته بشن و تخصص عکاس با کسی که کارش روتوش‌ عکس‌ها هست اشتباه گرفته بشه، اتفاقی خوبی نمی افته!


۹) “اشکالی نداره دوربینت رو هم با خودت بیاری؟”

به طور معمول برای عکاس‌ها اشکال نداره، و دوربین همراهشونم هست، اما حق بدین، زمان‌هایی هست که حتی عکاس‌ها هم می‌خواهند استراحت کنند ،بدون این که توجهی به شغلشون داشته باشند.

گاهی وقت‌ها عکاس‌ها با خودشون دوربین رو همه‌جا می‌برند ولی هیچ عکسی نمی‌گیرند، اما این آزادی رو دارند که هرکاری می‌خوان با دوربینشون بکنن.

گفتن “می‌شه لطفن دوربینت و با خودت بیاری؟” یعنی “من یک عکاس حرفه‌ایی می‌خوام ولی نمی‌خوام پولش‌و بدم” حتی گاهی وقت‌ها وقتی عکاس‌ها عکس نمی‌گیرند با آنها برخورد غیر دوستانه می‌شه.

این یکی از دلایلی هست که معمولن عکاس‌ها دوربین‌ خودشون رو به مهمونی‌ها و دوره‌همی‌ها نمی‌برند.


۱۰) “کِی این عکس‌هارو تو شبکه‌های اجتماعی می‌ذاری؟”

و در نهایت و آخر از همه می‌رسیم به این نکته: “کی عکس‌هارو می‌ذاری تو پیجت؟”

همه عکاس‌ها این جمله رو بارها شنیده‌اند، به خاطر این که همه می‌خوان عکس‌هایی که بهشون مربوط می‌شه رو ببینند. در واقع بیشتر عکاس‌ها عکس‌هارو در شبکه‌های اجتماعی نشر می‌دن، اما قسمت آزاردهنده ماجرا گرفتن آزادی از عکاس هست که خودش نمی‌تونه از عکسش لذت ببره و بدون حق انتخاب باید همرو انتشار بده.

اگر توقعی از عکاس‌ها نبود آن‌ها شاید یک عکس از هر مجموعه رو انتشار می‌دادند، اما معمولن فشار بر روی عکاس برای گذاشتن همه عکس‌ها هست که ماجرا رو ناخوشایند می‌کنه.


در نهایت، عکاسی شغل خیلی خوبی است، هم برای زندگی هم برای کسب درآمد. تمام مطالبی که گفتیم فقط برای آشنا شدن بیشتر با دنیای عکاس‌ها و طرز فکر کردن آنها بود و اینکه بتونیم روابط بهتری با عکاس ها حین پروژه های کاری داشته باشیم.

منبع:

گوگل


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 21 ] [ نظر شما : 1 2 3 4 5 6 ]

تاريخ : چهارشنبه 9 اسفند 1396 | 11:43 | نویسنده : آتلیه کودک |